Oude kaas: John Mutsaers

Gepubliceerd op 31 oktober 2011

ALKMAAR- Op AZ.nl besteden we maandelijks aandacht aan een oud-AZ’er. We blikken met hem terug op zijn periode bij AZ en ontdekken wat hij momenteel doet. In aflevering 27 van Oude kaas is het de beurt aan John Mutsaers (15-04-1972).

Mutsaers was vanaf 1994 tot 2000 spits in de selectie van AZ. De blonde en bonkige publiekslieveling speelde 177 officiële wedstrijden in dienst van de club en maakte daarin 56 doelpunten. Momenteel woont hij in Oisterwijk. Mutsaers werkt voor een groothandel in bouwmateriaal, gespecialiseerd in baksteen en dakpannen.

Je stopte in 2004 als profvoetballer bij MVV. Ben je voor de voetbalwereld behouden gebleven?
"Nee en ik voetbal ook zelf niet meer. Ik stapte na mijn afscheid als profvoetballer niet direct het wereldje uit. Zo ben ik nog twee jaar spitsentrainer geweest bij Willem II, de club waar mijn profcarrière ooit begon. Ook gaf ik het afgelopen jaar nog training aan ondermeer het jeugdelftal waarin mijn zoon Nick (15) speelt. Of hij de genen van zijn vader heeft? Het is een harde werker, daarin lijkt hij wel op mij. Verschil is alleen dat hij ook erg hard op school werkt. Dát heeft hij dan weer niet van mij, haha. Als voetballer was ik wel fanatieker. Verder heb ik nog twee dochters: Rowie (13) en Luca (6). Met alle voetbalactiviteiten ben ik inmiddels gestopt. Ik wilde meer tijd voor mijn gezin en het werk."

Wat is je mooiste herinnering aan AZ?
"Tja, dat beperkt zich niet tot één moment. Mijn eerste ingeving is dan toch mijn tweede jaar bij de club in het seizoen 1995-1996. We werden toen kampioen van de Eerste Divisie. Dat was natuurlijk schitterend. Voor mij persoonlijk was het jaar ervoor een hoogtepunt. Ik maakte in mijn debuutjaar bij AZ 23 doelpunten en werd topscorer van de Eerste Divisie. Dat was natuurlijk een fijne binnenkomer.”

Oude kaas: John Mutsaers

“Het eerste jaar onder Willem van Hanegem in 1997 was ook bijzonder. We werden negende als promovendus. Dat was een ongekend knappe prestatie. Er kwamen in die tijd ook mooie spelers naar Alkmaar. Denk maar aan gasten als Max Huiberts, Barry van Galen en Oscar Moens. Hoe het was om Van Hanegem als coach te hebben? Lachen! De humor van die man was gewoonweg fantastisch. Maar er werd ook echt serieus gewerkt. Iedereen keek erg tegen hem op. Ik vond het heel uniek om die man mee te maken en ik kon ook goed met hem opschieten. Toch speelde ik niet veel onder Willem. Vaak stelde hij Mike Obiku op, die hij nog kende van Feyenoord.”

“Ja, natuurlijk ben ik daar wel eens boos om geworden. Tijdens een thuiswedstrijd op 13 april 1999 tegen NAC haalde ik sportief mijn gram. Het stond 0-0 en ik mocht ver in de tweede helft eindelijk invallen voor Obiku. In de laatste tien minuten scoorde ik drie keer en na negentig minuten stond er een 3-0 eindstand op het scorebord. Ik had mezelf zo opgenaaid en dat resulteerde in een goede prestatie. Mooi moment."


Heb je nog contact met spelers uit jouw tijd?
Heb je nog contact met spelers uit jouw tijd?"Met Marco Ruitenbeek heb ik nog wel contact en ook Silvan Inia spreek ik soms nog. De meeste contacten zijn echter verwaterd. Eigenlijk jammer, maar je woont gewoon allemaal ver bij elkaar vandaan. Overigens is Marco Holster mijn zwager. Daar heb ik in mijn eerste jaar bij AZ mee gespeeld. Daarna vertrok hij naar Heracles."Heb je het maximale uit je loopbaan gehaald?"Ik denk het wel, hoewel ik misschien op punten slimmer had moeten zijn. Zo speelde ik soms te lang door met blessures, waar ik eigenlijk rust had moeten pakken. Naast de reguliere trainingen, trainde ik ook vaak voor mezelf. Dat deed ik op zeker moment minder vaak. Had ik misschien niet moeten doen, want ik had juist veel training nodig. Als ik daarmee door was gegaan, had ik misschien meer bereikt. Maar ik kijk met veel plezier terug op mijn loopbaan.”

“Bij AZ werd ik door het publiek erg gewaardeerd. Ik was en ben ook een normale jongen. Ik werkte altijd hard en deed geen gekke dingen. Gewoon normaal doen. Dat past ook wel bij de mensen in Alkmaar. Zie je nu ook weer met Gertjan Verbeek. Ik was ook wel écht een spits. Mijn wedstrijd was pas geslaagd met een doelpunt. Prachtig hoor wanneer we wonnen, maar als ik zelf kansen had gemist was ik er werkelijk doodziek van. Ik maakte mijn doelpunten meestal binnen de zestien. Ik was niet het type 'mannetje uitspelen.' Als dat al lukte was het op kracht, niet op techniek. Daarin kwam ik wat tekort. Ik was geen Huiberts die drie man voorbij speelde en met een stift de bal in de linkerbovenhoek plaatste. Ik had echter wel het inzicht, de beweeglijkheid en de drive om op de  juiste plek te staan. Dat heeft me veel gebracht. Ik ben tevreden."

Wat verwacht je dit seizoen van AZ?
"Ik gaf net al aan dat Verbeek naar mijn smaak perfect in het pulletje valt bij AZ. Ze houden in Alkmaar van hard werken en normaal doen. De man past qua mentaliteit volgens mij ontzettend goed bij de club. Ik hoop ook dat AZ heel hoog eindigt. Dat gun ik alle betrokkenen ook van harte. De speelstijl bevalt me en is herkenbaar. Iedereen kent de afspraken en de hand van Verbeek is zichtbaar. Het elftal oogt superfit. Maar goed, AZ is nu wel dé te kloppen ploeg. Iedereen wil van ze winnen. Ze moeten het nog over een heel jaar laten zien. Ik ben reuze benieuwd en blijf ze zeker volgen."
 

Meer Oude kaas

Lees ook de andere afleveringen van Oude kaas.


Tekst: AZ Media / Floris Roos

Foto's: Archief AZ

« Naar het overzicht