Oude kaas: Henk 'Bas' Peggeman

Gepubliceerd op 30 september 11, 00:00
ALKMAAR- Op AZ.nl besteden we maandelijks aandacht aan een oud-AZ’er. We blikken met hem terug op zijn periode bij AZ en ontdekken wat hij momenteel doet. In aflevering 26 van Oude kaas is het de beurt aan Henk 'Bas' Peggeman (29-12-1931), de man met een ‘eigen ruimte’ in het AFAS Stadion.

Henk Peggeman, die meestal Bas werd genoemd, was speler van het eerste uur in het team van Alkmaar '54. Hij speelde negen jaar en 268 wedstrijden in dienst van de club. Helaas zorgde blessureleed voor een vroegtijdig einde van zijn carrière. Momenteel woont hij samen met zijn vrouw in Heemskerk en is er een publieksruimte (onder de Victorie-tribune) naar hem vernoemd. “Wat ik momenteel doe? Ik loop en fiets graag. Verder niet veel eigenlijk."

U moest na negen jaar stoppen met voetballen. Wat is uw mooiste herinnering aan AZ?
"Het meemaken van de promotie naar de Eredivisie in 1960. We hadden een goed team waarmee ik een leuke tijd heb gehad. Mijn vrouw knipte ook alles uit in die tijd. Ik heb plakboeken vol op zolder staan. Ik weet ook nog goed dat ik in militaire dienst zat. Op een zondag moest ik eigenlijk voetballen, maar ik mocht niet... Ik moest wacht lopen! Toen heb ik iemand anders betaald om dat voor mij te doen. Vervolgens heb ik me snel laten ophalen. Tijdens de autorit trok ik mijn voetbalkleren aan en zo kwam ik nog net op tijd voor de wedstrijd aan. Práchtig!"

"Met wat hulp van mijn vrouw komen herinneringen wel weer boven. Tijdens een wedstrijd verloor ik ooit een contactlens. Waren toen nog forse lenzen hoor! Ik ging even naar de kant en prompt kregen we een goal tegen. In de rust hebben we met de hele groep voetje voor voetje gezocht naar die lens en we vonden hem. Kon ik de tweede helft weer meedoen. Geen idee meer wat de uitslag was..."

Heeft u het maximale uit uw loopbaan gehaald?
"Ach, ik heb een leuke tijd gehad en zat op zeker moment tegen het Nederlands elftal aan. Dat is net niet gelukt. Weet u, ik ben er natuurlijk niet rijk van geworden en had gewoon een baan bij personeelszaken bij een metaalbedrijf. Als je ziet hoeveel geld er nu in het voetbal om gaat. Dat is ongelooflijk. Wij kregen 40 gulden voor een overwinning, twintig voor een gelijkspel en een tientje voor een verliespartij. Het voetbal is sowieso veranderd. Wie blijft er vandaag de dag nog negen jaar bij dezelfde club? Betaalt een club meer, dan is de speler weg. Het grote verdienen was er in mijn tijd nog niet bij."

Wat verwacht u van het huidige AZ?
"Daar heb ik niet echt een mening over. Weet u, het voetbal is sowieso anders dan in mijn tijd. Bij ons was het 'lange halen, gauw thuis', maar nu is het allemaal veel sneller geworden. Ik volg het onvoldoende om te vertellen wat ik ervan vind. Zou u ook eerlijk gezegd geen spelersnaam van het huidige elftal kunnen noemen."

"Ik ga nooit naar AZ, terwijl ik altijd welkom ben. Op televisie volg ik het nog wel een beetje, maar ik merk dat ik het lastig vind om me twee keer drie kwartier te focussen op het spel. Ben er niet echt meer mee bezig. Toch blijft het mijn cluppie en ik spiek op wedstrijddagen altijd even op Teletekst."

Tenslotte, waarom werd u Bas genoemd?
"Als kind was mijn bijnaam 'baasje'. Geen idee meer waarom, maar naarmate ik ouder werd is men mij Bas gaan noemen. Vond ik prima. Dat die naam voortleeft in een supportersruimte die dient als de ‘derde helft' om na te praten over wedstrijden vind ik een mooie blijk van waardering."

Lees ook de andere afleveringen van Oude kaas.

Tekst: AZ Media / Floris Roos

Foto’s: Archief AZ