Velthuis: 'Onwerkelijk hoe hard het gaat'

Velthuis: 'Onwerkelijk hoe hard het gaat'

Gepubliceerd op 15 november 20, 12:04

ZAANSTAD- In het Europa League-duel met Real Sociedad maakte Tijs Velthuis zijn entree in AZ 1, slechts twee maanden na zijn debuut in het profvoetbal. De achttienjarige verdediger vertelt aan de hand van vijf eerste keren over zijn seizoen tot nu toe, waarin het opeens heel snel gaat.

29 augustus | NAC Breda - Jong AZ 6-1
“Op mijn debuut voor Jong AZ kijk ik met gemengde gevoelens terug. We verloren ruim bij NAC en dat was sportief een blamage, maar ik mocht invallen en was blij met mijn eerste minuten in het betaald voetbal. Ik merkte ook gelijk een duidelijk verschil met jeugdvoetbal. Ik was gewend fysiek gelijkwaardige, goed voetballende teams te treffen. In de Keuken Kampioen Divisie zie je niet altijd een verfijnde techniek, maar is het wel veel fysieker en sta je tegenover echte kerels die bovendien slimmer omgaan met allerlei facetten van het spel. Door handige loopacties, het lichaam er net goed in gooien en soms sluw omgaan met de scheidsrechter winnen dat soort teams hun wedstrijden. In het begin moest ik hieraan wel wennen, maar het is heel goed om dat te ervaren. Als je twee keer bent afgetroefd, ga je bij jezelf na hoe je hier voortaan slimmer mee kunt omgaan.”


21 september | Jong AZ - De Graafschap 7-3
“Tegen De Graafschap maakte ik mijn basisdebuut voor Jong AZ. Een bizarre wedstrijd die we met 7-3 wonnen, maar het gaf me ook een goed gevoel voor het eerst vanaf de aftrap erin te staan. Dat was een bevestiging dat ik in de ogen van de trainers goed bezig ben. Een week eerder viel ik al lekker in bij Jong FC Utrecht (1-2 zege), daar heb ik voor mijn gevoel mijn kans gepakt. Vervolgens is het aan mij om te laten zien dat ik het verdien om daar te blijven staan. Ik heb daar wel vertrouwen in, want ik weet wat ik kan en als ik mijn eigen ding blijf doen komt het vanzelf. Zo stond ik er ook in op het moment dat ik nog geen basisplaats had: niet balen als je een keer niet speelt, maar gewoon hard werken, jezelf laten zien en er staan als het moment daar is. Je moet er altijd klaar voor zijn. Meer kan je niet doen.”


7 oktober | Ajax - AZ 1-1
“Tijdens de interlandperiode in oktober waren een hoop spelers afwezig. Een paar jongens van Jong AZ mochten die week daarom meetrainen met het eerste team, waaronder ik. Dat was eigenlijk het moment dat ik voor het eerst bij de A-selectie zat en me kon laten zien aan de trainers van AZ 1. Ik merkte gelijk dat het allemaal weer wat sneller gaat dan bij Jong AZ en zag het daarom als een mooi meetmoment voor mezelf: waar sta ik nu eigenlijk en kan ik dit niveau ook aan? In deze trainingsweek werd ook een oefenwedstrijd gespeeld tegen Ajax en dat ik op de bank zat voelde voor mij ook weer als een bevestiging dat ik op de goede weg ben. Ik viel uiteindelijk in en maakte mijn officieuze debuut tegen een Ajax dat echt met een sterk team speelde. Een mooie beloning voor hoe ik bezig was.”


22 oktober | Napoli - AZ 0-1
“In Napels zat ik voor het eerst bij de wedstrijdselectie voor een officieel duel, en dan ook nog eens in de Europa League. Een heel mooie ervaring waarvan ik veel heb geleerd, alleen al door simpelweg om me heen te kijken en te observeren. Ik trainde nu met alle internationals en topspelers en het niveau ging dus nog verder omhoog. Ook de wedstrijd zelf was mooi om van dichtbij te volgen, en niet alleen omdat we wonnen. Napoli heeft achterin bijvoorbeeld aardig wat kwaliteit rondlopen en ik kan veel leren van een speler als Koulibaly. Maar dat geldt net zo goed voor onze eigen verdedigers. Het was interessant om te zien hoe Hatzidiakos en Martins Indi omgaan met tegenstanders van topniveau. Hier werden heel andere dingen gevraagd dan in een normale wedstrijd.”


5 november | Real Sociedad - AZ 1-0
“Mijn debuut in AZ 1. Een week eerder mochten Yusuf (Barasi) en Maxim (Gullit) al invallen tegen Rijeka (4-1) en dat was daar ook echt de wedstrijd voor. Voor mijn gevoel was de kans om tegen Real Sociedad te debuteren alleen een stuk kleiner. Ik was blij dat ik mee mocht naar Spanje, maar hield niet echt rekening met speeltijd. Dat gevoel werd alleen maar sterker tijdens de wedstrijd, waarin Sociedad na rust op 1-0 kwam. Het kon nog alle kanten op en ik dacht: ze gaan mij hier echt niet laten debuteren. Maar op een zeker moment had ik even warmgelopen en ging ik net weer op de tribune zitten, toen ik werd geroepen door Pascal Jansen. “Over twee minuten kom je erin”, zei hij. Ik besefte het niet helemaal. Wat heb ik nou eigenlijk net gehoord, is dit wel echt? Er ging van alles door me heen en ik realiseerde me hoe snel het kan gaan. Twee maanden geleden maakte ik mijn debuut voor Jong AZ en nu speel ik in de Europa League. Heel onwerkelijk. Natuurlijk is het jammer dat we verloren en er geen supporters bij waren, maar het was voor mij een prachtige avond. Later op mijn hotelkamer kwam het echte besef toen ik mijn telefoon pakte en alle berichtjes van vrienden en familie zag. Het is een heel speciaal moment waarop je voor jezelf ook wel even trots mag zijn. Maar het is ook pas het begin, het startpunt van hopelijk iets moois. Debuteren is leuk, nu gaat het om het vervolg. Ik moet mezelf blijven ontwikkelen en hard werken. Mijn volgende doel is om vast bij de A-selectie te komen en of dat lukt is volledig aan mezelf.”


Slot over Velthuis:
“Ik zie Tijs uitstekende wedstrijden spelen bij Jong AZ. Hij is nog jong, maar houdt zich al goed staande in de Keuken Kampioen Divisie. Spelen tegen de koploper van de Primera Division is natuurlijk een heel ander niveau, maar ik bracht hem tegen Sociedad zeker niet in omdat wij graag met spelers uit eigen opleiding spelen. Dat is nooit de reden: het gaat erom dat spelers kwaliteit hebben en dat geldt voor Tijs. Dit seizoen zal hij vooral veel minuten gaan maken in Jong AZ, maar Tijs komt zeker in beeld op het moment dat zich bij ons personele problemen voordoen op zijn positie. Als Tijs zich blijft door ontwikkelen zoals hij nu doet, dan verwacht ik dat hij op termijn een heel interessante speler voor AZ zal zijn.” 

Tekst: AZ Media / Sven Bersee